Σχολείο και ελεύθερος χρόνος


Η έννοια ελεύθερος χρόνος είναι ένας σημαντικός παράγοντας δημιουργίας για τον άνθρωπο και ιδιαίτερα για τα παιδιά και τους νέους. Ελεύθερος χρόνος είναι ο χρόνος τον οποίο ο άνθρωπος εκμεταλλεύεται μόνο για την ικανοποίηση αυστηρά προσωπικών επιδιώξεων, ενδιαφερόντων και αναγκών, με δικά του εντελώς προσωπικά κριτήρια και κίνητρα. Είναι γεγονός ότι ο ελεύθερος χρόνος διαρκώς περιορίζεται. Σε αυτό το χρονικό διάστημα, ο νέος, καταβεβλημένος από τη δύσκολη και απαιτητική ρουτίνα, δεν μπορεί να αφιερωθεί στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, πνευματική, ψυχική, συναισθηματική, σωματική, που αποτελεί άλλωστε και βασική του ανάγκη.


Είναι προφανές ότι, ο ελεύθερος χρόνος, όταν επιλέγεται και οργανώνεται κατάλληλα, όχι μόνο δίδει ευχαρίστηση στο παιδί και στον νέο, αλλά συμπληρώνει κενά και ελλείψεις που ενδεχομένως δεν καλύπτονται από τις υποχρεωτικές δραστηριότητες. Υπάρχουν όμως ποιοτικές ασχολίες για την αφιέρωση του ελεύθερου χρόνου; Φυσικά υπάρχουν και παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιες παρακάτω!

1. Διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων, απασχόληση με πνευματικά παιγνίδια (π.χ. σκάκι)

2. Συμμετοχή σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, πολιτιστικούς συλλόγους ή ομίλους

3. Συμμετοχή σε δενδροφυτεύσεις, καθαρισμούς παραλίας ή πάρκου και γενικά ενασχόληση με τη φύση.

4. Ενασχόληση με τον αθλητισμό (γυμναστήριο, κολύμβηση,ποδήλατο )

5. Ενασχόληση με την τέχνη (θέατρο, κινηματογράφος, μουσική κ.ά.)

6. Επισκέψεις σε μουσεία, εκθέσεις βιβλίου κ.ά.

7. Ταξίδια, εκδρομές

8. Περίπατοι με φίλους, χορός


Η εφηβεία είναι το πιο κρίσιμο στάδιο στην ανθρώπινη εξελικτική πορεία προς την ωριμότητα. Δεν αποτελεί μόνο μία περίοδο ταχείας σωματικής αλλαγής, αλλά και ένα σημαντικό στάδιο της προσωπικής και κοινωνικής εξέλιξης του παιδιού. Στο χώρο του σχολείου μπορούν να αναπτυχθούν δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου οι οποίες σχετίζονται άμεσα με τα εκπαιδευτικά προγράμματα αλλά και κοινωνικές δραστηριότητες, οι οποίες εξυπηρετούν κοινωνικούς σκοπούς του σχολείου. Ωστόσο εμπειρίες όπως αυτές που αποκτώνται έξω από τη σχολική αίθουσα πρέπει να θεωρούνται αναπόσπαστο τμήμα των εκπαιδευτικών διαδράσεων του σχολείου. Είναι ανάγκη να δίδεται έμφαση στις αυθόρμητες και απολαυστικές μορφές παιγνιδιού και ψυχαγωγίας.